Théo Mercier & François Chaignaud

Théo Mercier

Théo Mercier is een beeldend kunstenaar en regisseur wiens werk zich bevindt op het snijvlak van antropologie, etnografie, geopolitiek en toerisme. Tijdens zijn verblijf in de Villa Medici in Rome schreef hij zijn eerste voorstelling, “Du futur faisons table rase”, die in 2014 in première ging bij Nanterre-Amandiers. In datzelfde jaar werd Mercier genomineerd voor de prestigieuze Marcel Duchamp-prijs.

Zijn werk is tentoongesteld in vooraanstaande instellingen zoals het Palais de Tokyo, de Biënnale van Moskou, het Centre Pompidou, het Hamburger Bahnhof en het MACVAL. Tot zijn podiumproducties behoren “La Fille du collectionneur” (2017) en “Affordable Solution for Better Living” (2018), een samenwerking met Steven Michel waarvoor zij de Zilveren Leeuw ontvingen op de Biënnale van Venetië in 2019. Hij woont en werkt afwisselend in Parijs en Mexico-Stad.

François Chaignaud

Na zijn afstuderen aan het Conservatoire de Paris in 2003 danste François Chaignaud bij gerenommeerde choreografen zoals Boris Charmatz en Emmanuelle Huynh. Sinds zijn debuut in 2004 benadert hij dans als een totale expressievorm; zijn werk kenmerkt zich door de versmelting van zang en beweging en een diepe dialoog met de geschiedenis. Dit komt tot uiting in zowel zijn solowerk als in zijn vele samenwerkingen met kunstenaars als Théo Mercier, Marie Caroline Hominal en Cecilia Bengolea.

In 2021 richtte hij Mandorle Productions op, waarmee hij de samenwerking opzoekt met diverse artiesten, waaronder Marie-Pierre Brébant en Akaji Maro. Naast intieme voorstellingen creëert hij werk voor grote ensembles, zoals Soufflette (2018), t u m u l u s (2022) en In absentia (2024). In 2025 wijdt het prestigieuze Festival d’Automne à Paris een portret aan zijn indrukwekkende oeuvre.

Vanaf 2026 is Chaignaud directeur van het Centre chorégraphique national de Caen en Normandie. Daarnaast is hij als artist associé verbonden aan Chaillot – Théâtre national de la Danse in Parijs, de Maison de la Danse en de Biënnale van Lyon.

Marie-Pierre Brébant

Marie-Pierre Brébant is een klassiek geschoold musicus, gespecialiseerd in klavecimbel en basso continuo. Sinds haar afstuderen in 1995 vertolkt zij renaissance- en barokrepertoire in uiteenlopende vormen, van kamermuziek tot choreografische projecten voor het Centre national de la Danse.

Gedreven door een visie op muziek als autonoom artistiek object, werkt Brébant veelvuldig samen met avant-garde kunstenaars. Sinds 2005 is zij een vaste waarde bij de Zerep company, waarvoor zij instrumenten als de Keltische harp en clavichord bespeelt. Haar samenwerking met François Chaignaud en Théo Mercier begon met Radio Vinci Park (2016). In 2019 creëerde ze met Chaignaud Symphonia Harmoniæ Cælestium Revelationum, een voorstelling geïnspireerd op Hildegard von Bingen waarin zij de Oekraïense bandura bespeelt.

Cyril Bourny

Professioneel stuntrijder Cyril kreeg zijn eerste motor al toen hij 4 jaar oud was. Daarna hield hij zich bezig met motorcross, supermotard en freestyle. Hij is net zo handig met spectaculaire trucs op één wiel als met het springen over rijen auto’s, het rijden door muren van vuur en het doen van gevaarlijke stunts voor films of veiligheidscampagnes. Sinds 2002 leidt hij de shows van de “Motards de l’impossible”.

In 2008 vestigde hij zijn eerste record door over 12 auto’s te springen zonder landingsramp. In 2012 zette hij een nieuw record met een sprong van 130 km/u over 13 auto’s op het circuit van de 24 uur van Le Mans. In 2014 leverde hij een unieke prestatie door bijna 40 meter over een rijdende stoomlocomotief te springen.