Shaquille George

Shaquilles werkwijze is gebaseerd op een door hen zelf ontwikkelde bewegingsmethodologie, genaamd Motiflux/Emotiflux. Hierin onderzoekt Shaquille de dialoog tussen emotie en het lichaam. Door middel van meditatie en choreografie brengt hen beelden naar voren die verband houden met voorouderlijk trauma en veerkracht – visioenen die hen de afgelopen jaren hebben geleid en die in hun artistieke processen steeds weer terugkeren. Vanwege de toestand van de wereld, de heerschappij van angst en de nog steeds voortdurende uitwissing van cultuur, identiteit en gender, voelt Shaquille de roeping om hun project uit te breiden en een nieuwe stap te zetten. De onderzoeksvraag van deze nieuwe stap van Nos Bida onderzoekt: hoe identificeren wij ons, als zwarte lichamen, met wie we zijn door de ervaringen van onze voorouders?

In het najaar van 2025 reisde Shaquille naar West-Afrika – Senegal en Ghana – om historische locaties zoals het eiland Gorée en het fort van Elmina te bezoeken en om te leren van lokale gemeenschappen en tradities. Daarna reisde hij naar Curaçao, dezelfde route die zijn voorouders hadden afgelegd. Daar zal hij meer te weten komen over zijn eigen voorouders door zijn familie te interviewen die daar nog steeds woont. Dit eerste deel van het onderzoek zal het werk spiritueel en creatief verankeren. In januari 2026 neemt Shaquille de opbrengsten van zijn reis mee terug naar de studio en gaat hij met een groep van vier performers in residentie bij Dansateliers Rotterdam. Samen zullen ze meditatie, improvisatie en collectief verhalen vertellen verkennen, waarbij elke performer zijn of haar stem, verhaal en voorouderlijke herinnering in de ruimte kan brengen.

Beide fasen van het onderzoeksproces zullen worden gedeeld met het publiek van Dansateliers en Shaquille’s eigen gemeenschap. Dit onderzoek vormt de basis voor de volgende stap: een avondvullende voorstelling of een performatieve installatie.

De drijfveer achter Shaquille’s artistieke praktijk is het gebrek aan vertegenwoordiging dat hen als zwarte, non-binaire queer persoon in de danswereld ervaart, en de roeping die hen voelt om bij te dragen aan hun gemeenschap en mensen te verbinden over grenzen van geschiedenis heen.

De brandstof voor deze drijfveer is het (her)ontdekken van de geschiedenis en kennis van hun voorouders om beter te begrijpen wie ze zijn en om degenen die ondervertegenwoordigd zijn geweest een stem en een vrije ruimte te geven. Shaquille is van mening dat we, door te weten waar we vandaan komen, echt kunnen worden wie we bedoeld zijn te zijn en ons dan in onze meest authentieke vorm kunnen uitten.