SPRING Performing Arts Festival
12 - 21 mei 2022 UTRECHT
 
 
 

The Ecstatic - Jeremy Nedd en Impilo Mapantsula

 

Extatische energie van de straat

Toen het publiek de zaal binnenkwam was het alsof je op een straathoek in zonnig Kaapstad was en zes vrienden relaxed zag chillen. Na wat heen en weer geloop met uitgebreide begroetingen en omhelzingen barstte een bom van energie los in een dans met razendsnelle voetbewegingen en expressieve gezichtsuitdrukkingen. De synchronische staccato passen waren indrukwekkend. Pantsula heet deze Zuid-Afrikaanse dansvorm, die zijn oorsprong heeft in de zwarte townships tijdens het apartheidstijdperk en ook een protest daartegen waren. Pantsula is het Zulu woord voor ‘waggelen als een eend’ en de waggelende beweging waarbij de danser gebogen en met de kont naar achter waggelpassen maakt is kenmerkend voor deze dansstijl. Tussen de energie-uitbarstingen was er een lange stille scene waarbij de dansers in een hoek samenkwamen en hun handen naar de hemel strekten als een religieuze aanbidding die praise break wordt genoemd.

De mannen vormen een hechte vriendengroep. Een van hen vertelt dat hij problemen heeft en hulp zoekt bij zijn vrienden die hem steunen. Leuk was dat dezelfde tekst even later een song tekst blijkt te zijn en zo horen we het verhaal opnieuw. Saamhorigheid, vriendschap, samenwerken en samen dansen. Pantsula is meer dan een dans, het is ook een levensstijl, inclusief mode.

SPRING toont hier wat ik anders nooit zou gezien hebben. Ik voel een vrolijke energie in mij stromen, tenminste in het pantsula gedeelte. Praise break is niet mijn cup of tea, denk ik. Een komische noot was de scene waarin de mannen elkaar begroeten en het begroetingsritueel steeds langer maakten. Het begon met een hug en het eindigde met een lange sequentie van handen, voeten aanraken en met elkaar vervlechten. De warme, lichamelijke begroetingen zoals je die in Nederland ook wel bij Marokkaanse mannen ziet, spreken mij aan en heeft meer sjeu dan de handdruk – die door corona bijna historisch is geworden. Of de begroeting tussen mannen en vrouwen ook zo loopt betwijfel ik. Het zou kunnen dat het begroetingsritueel deel uitmaakt van een mannencultuur.

Tijdens het applaus klapten de dansers breed lachend mee waardoor er een feestelijk saamhorige sfeer ontstond.

 

Geschreven door Floris van den Berg

& meer