SPRING on Screen
nog te zien t/m 31 mei
 
 
 

Kolderiek circus 10.000 bewegingen

 

Ik heb verscheidene boeken met 1000 in de titel: 1000 stoelen, 1000 wandelingen, 1000 ideeën. Bij die serie sluit de dansvoorstelling 10000 gestures naadloos aan. Dat zijn er dan qua aantal wel gelijk 10 keer zoveel. Het is een fascinerend idee van de Franse choreograaf Boris Charmitz om een soort museaal encyclopedisch overzicht te geven van bewegingen. Omdat 10.000 wel heel veel is, is er een omvangrijke dansgroep op het toneel. Het is een bont gezelschap van mensen die verschillen qua uiterlijk, leeftijd en uitdossing. Die uitdossing is wonderlijk. Er zijn drie dansers als ninja’s geheel in het zwart. Een paar mannen in krappe onderbroeken, vrouwen in kleurrijke circuspakken en mannen in jeanslegging. Erg mooi was het allemaal niet. Het podium was helemaal kaal op enkele verticaal neerhangende ijzeren staven na – waarvan de meerwaarde mij niet duidelijk werd. Na een korte solo van de dame in het rode circuspak die de toon zette door een flink aantal bewegingen en poses éénmaal uit te voeren stormde de groep vanuit alle kanten het podium op en begon de afwerking van de vele poses. Er werd veel bij geschreeuwd alsof het om een groep krankzinnigen ging. Wilde scenes werden afgewisseld met stille tableaux vivants. De climax was toen de dansers als wilde apen door het publiek klommen, ook toen deden ze steeds een andere beweging. Zo kwam er bij mij de man in de tanga op schoot zitten. De voorstelling komt zo wel heel dicht bij. Er werd een schoen uitgetrokken waarmee werd gegooid en er werden folders verscheurd, hoofden gemasseerd, kortom alles wat maar anders kon om maar zoveel mogelijk te variëren. En dat allemaal op de muziek van het Requiem van Mozart. Mooi om dat stuk weer eens te beluisteren, maar ik kon geen link ontdekken met de inhoud van het stuk. 10.000 gestures is nauwelijks een dansvoorstelling te noemen. Dans kenmerkt zich doordat je als toeschouwer mentaal kunt meebewegen met de dansers. De toeschouwer komt in een flow. In 10.000 gestures lukt dat niet vanwege de singulariteit van de bewegingen. Doordat er zoveel dansers zijn moet je kiezen waar je wilt kijken want je kunt onmogelijk alles zien. Er waren dan misschien wel 10.000 bewegingen, maar die heb je zeker weten niet allemaal gezien. Wat deze voorstelling laat zien is het expliciet maken van de ongelofelijke rijkdom en diversiteit aan bewegingen en daarmee ook met hoe weinig bewegingen een dagelijkse dag doorgaans heeft. Het publiek sloot af met een simpele beweging van op elkaar slaande handen.

Door Floris van den Berg

© Ursula Kaufmann

& meer

 

Nieuwsbrief

Meld je aan voor onze nieuwsbrief