SPRING in Autumn
27-31 oktober UTRECHT
 
 
 

Blog over In Other Words

 

Pas de deux van taal en dans
In Other Words van Ingrid Berger Myhre

De filosofie is een kruistocht tegen de begoocheling waarmee de taal ons denken in haar ban houdt - Ludwig Wittgenstein


De dansers hebben een ander outfit aan dan op de aankondigingsfoto en de trailer. Ook het décor is anders. Misschien dat we gewend zijn aan filmtrailers waarin de scenes doorgaans ook echt uit de film komen. Het ligt aan mij, dat weet ik, maar voor mijn gevoel klopt er iets niet als de uitvoering niet strikt overeenkomt met de verwachting op basis van de beelden. Het is een moderne dansvoorstelling: de dansers staan dus al op het podium, het licht is aan en WhatYouSeeIsWhatYouGet. In de stadsschouwburg zit je doorgaans afgesloten van de buitenwereld, maar het waait zo hard dat de wind het gebouw doet kraken en piepen. De vier dansers stellen zichzelf voor – met alleen voornaam, een uit Amerika overgewaaide gewoonte die snel opgang maakt. Met de aankondiging ‘In Other Words’ maken ze omstebeurt een dans. Zonder muziek. De dansbewegingen worden aan elkaar geplakt met talige verbindingen ‘in other words’, ‘and’, ‘in particular’. Woord en dans lopen in elkaar over. Er is dialoog in de bewegingen in de zin dat ze op elkaar reageren. Wat mist is muziek. Wat moderne dans modern, of avant garde maakt, is dat er altijd wel iets is dat niet aan de verwachtingen van een klassieke dansvoorstelling voldoet. De noviteit van geen muziek, maar wel woorden (bijna geen zinnen), kende ik nog niet. Ik begon me af te vragen of er nog muziek zou komen toen er een minuut of vijf een medley van lekkere dansmuziek kwam. Maar die werd gepresenteerd met een ontkenning: ‘Not this’. De voorstelling deed me denken aan de film Irreversible die achterwaarts is gemonteerd (daarmee houdt de vergelijking overigens wel op). De dansers speelden met taal en logica, met paradoxen en tegenstrijdigheden. Zo gooiden ze de timeline door elkaar, door te stellen ’10 minutes ago’ of ’10 seconds before’. Dat deden ze zo’n tijd dat het een moeilijk te volgens sequentie was. Ergens hadden we het slot met buigen al gezien, maar het echte slot was dus ergens midden in. Behalve tijd werd ook het perspectief gevarieerd – zoals je in computer games van perspectief kunt wisselen: poses werden gespiegeld, zelfs vanonder waarbij dansers op hun zij lagen.

Dan de dans: een brede variatie dansbewegingen maar als losse bewegingen achter elkaar gezet. Ik geniet van de dansers die los in hun lichaam zitten. De dans was geen lopend verhaal. De dans en de taal werden omgevormd tot metabeschouwingen over dans en taal en de verhouding daartussen. Deze voorstelling is een combinatie van dans en taalfilosofie: filosoof Ludwig Wittgenstein zou er vast content mee zijn. Wie wacht op een vlotte dansvoorstelling zal tevreden moeten zijn met de vijf minuten muzikale intermezzo. Gelukkig is het publiek van SPRING niet bang om uitgedaagd te worden, zo bleek uit het applaus tenminste.

Geschreven door Floris van den Berg.

& meer