SPRING in Autumn
27-31 oktober UTRECHT
 
 
 

ARK Utrecht - Van heel dichtbij

 

Wel van héél erg dichtbij

Stut Theater werkt met echte mensen, mensen uit de wijk, geen acteurs. Ze vertellen hun eigen verhaal. Vaak over eenzaamheid en ontmoetingen. Nou, deze ontmoeting kwam binnen, blijft bij. Het kwam recht uit zijn hart en dat kon je merken. Je zag zijn bevochtigde ogen toen hij aan het vertellen was. Dat kan je niet spelen, dat moet je voelen.

We worden met z’n tweeën een kubus ingeloodst. Wel ieder in een apart kamertje met een eigen koptelefoon. Daar ontmoeten we Elias, een goed uitziende jongen met sprankelende ogen en een vlotte babbel. En gitaar spelen kan hij ook nog. Hij is vrouwenkapper. Hij vindt het leuk om de mensen te knippen die veel praten. Alles is beter dan stilte.

De stem in je hoofd
Dan verandert de setting. De gordijntjes voor ons neus gaan dicht, zodat we door een kleine waas kijken. In het hoofd van Elias. Gevangen. Want daar hoort hij steeds die stemmen. Die zeggen dat je slecht bent, dat alles wat je overkomen is je verdiende loon is. Ze herinneren je aan al die mensen die er niet meer zijn.

Reis
Elias heeft een lange reis afgelegd. Vanuit Syrië. In een veel te klein opblaasbootje. En heeft vele mensen achter zich gelaten. Al lopend door de maisvelden, omringde hij zich met mensen om maar niet alleen te zijn. Zolang hij zich omringt met andere mensen, gaat het goed met hem. Dan hoort hij die stemmen niet. De enige bij wie hij stil kan zijn, is zijn moeder. Zij kookt vaak voor hem. Ook al heeft hij net gegeten. Hij kan bij haar terecht.

In het licht
Dan gooit hij de deuren van zijn veels te kleine wereld open. Hij laat het licht binnen. Durft hij de stap te wagen? Langzaamaan, stapje voor stapje laat hij het donker achter zich en loopt de wijde wereld in, het licht tegemoet. Het was leuk je te ontmoeten Elias!

Door: Liesbeth Berg-Meulenberg

Foto: Anna van Kooij

& meer