SPRING in Autumn
27-31 oktober UTRECHT
 
 
 

Wat neem jij mee de toekomst in?

We gingen de Utrechtse wijken in en vroegen bewoners "Wat neem jij mee de toekomst in?". Hier lees je de reacties uit de wijken.

Lunetten:

  • Sara, 37 jaar: Ik hoop dat mensen wat kleiner zullen gaan leven. Dat we een stapje terug doen en onszelf afvragen: wat hebben we écht nodig om gelukkig te zijn?
  • Dagmar, 32 jaar: Ik neem mee de toekomst in dat ik vooral op mijn eigen pad moet blijven.
  • Farah: We nemen mee de toekomst in dat Flex een krachtige community is.
  • Leo, 55 jaar: Er zijn altijd manieren te vinden om door te gaan.
  • Martin, 68 jaar: Ik zou mensen willen uitdagen om meer te gaan nadenken over verandering. 
  • Esther 52 jaar: Ik zou het begrip "noaberschap" willen meegeven. Blijf de mensen om je heen om een gunst vragen.
  • Nick 38 jaar: Probeer altijd de kracht in jezelf te blijven vinden en laat je niet tegen houden door restricties.
  • Debbie 65 jaar: De armoede gazant Het is mij steeds meer duidelijk geworden waarom ik ben zoals ik ben en waarom ik doe wat ik doe.

 

Leidsche Rijn:

  • Sabiet, 51 jaar: Ik heb geen angst voor corona, ook al gaan we tien Corona’s krijgen we gaan altijd voor elkaar blijven zorgen. 
  • Ton, 78 jaar: Wat er ook is gebeurd en wat je ook overkomt, probeer positief te blijven denken.
  • Wobke: Dat we ons lesje geleerd hebben. En dat we niet meer moeten rennen als vanouds maar met rust en aandacht de toekomst in.
  • Ivar, 41 jaar: Ik zou mensen willen aanmoedigen meer te gaan nadenken over wat ze zelf willen.
  • Paul, 68 jaar: Ik neem mee de toekomst in, nog meer dagen alleen maar lezen zonder mij daar schuldig over te voelen.
  • Dirk, 70 jaar: Gezondheid boven alles.
  • Ali, 25 jaar: Niet altijd streven naar geluk, maar juist naar rust in het hoofd.
  • Maria, 46 jaar: Fysiek contact.
  • Daphne, 58 jaar: Vooruit denken, niet achteruit denken.

 

Ondiep:

  • Dwight, 38 jaar: Wat er ook op je afkomt, je bent zelf verantwoordelijk om gefocust te blijven. Voor mij is dat gezond leven, sporten en muziek.
  • Jaap, 84 jaar: Ik ben te oud om over dat soort dingen na te denken, maar dat geeft ook zo zijn rust.
  • Corrie, 51 jaar: Dat er kunnen zijn voor anderen mij meer energie geeft dan me alleen te focussen op mezelf.
  • Anoniem: Ik neem niets mee, want ik vond het een rotperiode.
  • Anoniem: In deze rare tijd kan je bij uitstek op je eigen familie bouwen.
  • Anoniem: Dat je per dag moet leven. Als je iemand verliest die dichtbij je staat, komt alles in een ander daglicht te staan. Dus ik weet niet of ik die blik meeneem vanuit deze periode of die specifieke gebeurtenis.
  • Gerda, 67 jaar: Soms is het internet toch ergens goed voor. Het heeft me het gevoel gegeven toch nog in contact met anderen te kunnen staan.
  • Esther, 24 jaar: Iets rustiger aan doen is ook ok.
  • Diandra, 31 jaar: Mijn hond Elvis en de vreugde die ze ons brengt. Ben ontzettend blij dat we voor haar hebben kunnen kiezen in deze periode.

 

Kanaleneiland:

  • Ahmet, 53 jaar: Je moet niets forceren, maar juist doen waar je je prettig bij voelt. En dat betekent voor ieder persoon iets anders.
  • Hans Peter: Er zijn allerlei whatappgroepen gestart, waardoor we veel makkelijker en sneller met elkaar kunnen communiceren. Dat nemen we zeker mee de toekomst in.
  • Amira, 10 jaar: Naar school kunnen gaan is toch best wel fijn.
  • Anoniem, 54 jaar: Goed contact met de buren is belangrijk, zeker in onzekere tijden.
  • Anoniem: Ik ben bang een hele hoop coronakilo's!
  • Anoniem: Als je dingen wilt doen, moet je ze nu doen en niet later. Wachten heeft geen zin.
  • Anoniem: Ik ben anders naar sociale verplichtingen gaan kijken. In de toekomst wil ik minder moeten omdat het "moet".
  • Esme, 21 jaar: Het uitgaan is verplaatst van de kroeg naar de huiskamer en dan spreek je elkaar veel meer, dus ik hoop dat dat blijft.
  • Hassan, 54 jaar: Het leven draait om liefde.

 

Lombok:

  • Anoniem: Zelfs in de coronaperiode kwam ik tijd te kort! Ik sta nooit stil: oude producten repareren, een praatje maken met mijn buurvrouw, de boomspiegels onderhouden. Ik blijf wel bezig hoor!
     

Overvecht:

  • Adam, 23 jaar: Wat ik zou redden als Overvecht overstroomt? Allereerst de jeugd, zij hebben de toekomst. Maar nee sorry, toch gewoon iedereen. En het land ook. Iedere stoeptegel zou ik redden. Ik hou zoveel van de wijk, dat is gewoon niet uit te leggen. Mijn hart voor de wijk. Ik hou zelfs van iedere stoeptegel in Overvecht, die liefde is gewoon niet uit te leggen
  • Dennis, 35 jaar: Ik heb de rust ervaren om te reflecteren en weet nu beter wat ik wil. Namelijk mensen helpen die, net als ik, met een beperking moeten leven // OF // Ik had net een maagverkleining gehad, toen gingen de sportscholen dicht. Ik ben toen veel gaan fietsen in de omgeving. Inmiddels heb ik een gopro gekocht om mijn fietstochten te filmen, ik wil iedereen laten zien hoe mooi Overvecht is!
  • Hassan, 45 jaar: Moeilijk was toen mijn zoons in de weekenden niet bij mij wilden komen, omdat de leuke uitjes die we normaal ondernomen wegvielen. Wat ik meeneem? Mijn behoefte aan rust, dat heb ik als jongerenwerker in deze hectische periode veel te weinig ervaren. 
  • Erna, 65 jaar: Ik heb geen moment getwijfeld hem in huis te nemen, had mijn schoonvader in het verzorgingstehuis hele dagen achter de TV moeten zitten? Als vrijwilliger belde ik wekelijks met een paar eenzame ouderen, met hen heb ik inmiddels een sterke band. Die wil ik niet meer kwijt!
  • Anoniem: Ik zag mijn zoons nooit zoveel als afgelopen jaar! Ik was gelukkig, de hele familie bij elkaar.
  • Monique: Sommige mensen ben ik kwijtgeraakt het afgelopen jaar. Het contact met mijn oma is daarentegen veel hechter, we schrijven nu brieven!
  • Anoniem: Je moet weten hoe te lachen. Zo ben ik deze periode doorgekomen. 
  • Shirley: Iemand die in onze buurtkamer graag spelletjes speelde hebben we per post allemaal rummikub steentjes gestuurd! Toen hij de envelop openmaakte vlogen de steentjes door de kamer, toen heeft 'ie wel gelachen. Op zo'n manier hebben we contact proberen te houden met onze doelgroep.
  • Boris: De kracht van live muziek maken, dat heb ik nu echt ervaren. In de lockdown hebben we op straat muziek gespeeld voor een verzorgingstehuis, dat was heel bijzonder!
  • Abdel: Wat ik meeneem? Mijn geloof in de kleine ondernemers in de wijk, ik heb hun echt zien knokken de afgelopen periode.